Pozycje poufne

Do czego służą pozycje poufne

Otwarcie zapisów księgowych otwiera wszystko, co w nich jest. Koszty osobowe to przypadek najbardziej oczywisty: suma należy do RZiS i do wszystkich, ale pojedyncze linie wynagrodzeń nie powinny trafiać na ekran udostępniany na spotkaniu.

Pozycje poufne wyznaczają tę granicę. Oznaczasz pozycje i konta, których szczegóły mają pozostać zamknięte, i dla każdego, kto nie jest administratorem:

  • drążenie z komórki w Finansach jest zablokowane,
  • tych księgowań nie ma w zakładce Zapisy księgowe,
  • wiersz, który by je niósł, pokazuje się jako Zastrzeżone i nie da się go oznaczyć ani skomentować,
  • a eksport, który by ich dotknął, zostaje odrzucony.

Sumy się nie zmieniają. Każda liczba w RZiS, bilansie i przepływach pieniężnych pozostaje dokładnie taka, jaka była, dla wszystkich. Ukryte są wyłącznie zapisy pod spodem, a administratorzy zawsze widzą wszystko.

Politykę egzekwuje serwer: dla osoby bez uprawnień administratora tych księgowań nie ma w żadnym odczycie dziennika — nie są pobierane i dopiero potem ukrywane na ekranie. Odmowy w aplikacji to interfejs zgadzający się z serwerem, a nie cała ochrona.

To wciąż nie jest kontrola dostępu

Pilnuje, żeby wynagrodzenia nie trafiły na udostępniany ekran. To nie model uprawnień ani jego substytut: kto w ogóle nie powinien mieć tych danych, potrzebuje roli, która ich nie przyznaje, a nie pozycji oznaczonej jako poufna. Używaj tego dla dyskrecji, a nie dla zgodności regulacyjnej.

Dane → Zapisy księgowe → Pozycje poufne — włączona funkcja, chipy wybranych pozycji i selektor kont dla poszczególnych spółek poniżej

Gdzie się to ustawia

Dane → Zapisy księgowe → Pozycje poufne, druga karta na tej stronie. Tylko dla administratorów — zarówno do odczytu, jak i do zapisu.

Funkcja jest domyślnie wyłączona. Nic nie jest ukryte, dopóki jej nie włączysz.

Nic nie zapisuje się w trakcie klikania. Pasek Potwierdź zmiany na tej stronie stosuje tę kartę i Kontrole automatyczne razem, więc wybór zrobiony do połowy nigdy nie stanie się polityką.

Dwa poziomy i dlaczego wyglądają inaczej

PoziomZasięgDlaczego
PozycjeCała organizacjaPozycje pochodzą z Twojego projektu sprawozdań finansowych, który obowiązuje w całej organizacji, więc wybierasz je raz
KontaOsobno dla każdej spółkiNumer konta to numer z planu kont — 6010 to wynagrodzenia w jednej spółce, a opłaty pocztowe w kolejnej — dlatego ta połowa ma selektor spółki

Pozycje

Wybierz pozycje poziomu 2 ze swojego projektu sprawozdań finansowych. Oznaczenie pozycji zamyka księgowania stojące za każdym kontem pod nią.

Gdy włączasz tę funkcję po raz pierwszy, statycs wstępnie zaznacza pozycje, których nazwy wyglądają na koszty osobowe. To ułatwienie, a nie gwarancja — nie istnieje uniwersalny identyfikator pozycji płacowej, więc jest to domysł oparty na identyfikatorach z Twojego własnego projektu sprawozdań. Wynikowa lista jest pokazana obok przełącznika właśnie po to, abyś sprawdził ją, zanim ktokolwiek zacznie na niej polegać.

Konta

Wybierz jedną spółkę naraz, a następnie wskaż numery kont z jej planu kont. Warto wiedzieć o dwóch rzeczach:

  • Oznaczenie konta uniemożliwia też otwarcie księgowań całej jego pozycji. Pozostałe konta tej pozycji nadal można otwierać pojedynczo.
  • Konta wybiera się osobno dla każdej spółki, więc grupa mająca wszędzie ten sam plan kont i tak musi dokonać wyboru raz dla każdej spółki.

Gdy zmienia się projekt sprawozdań

Pozycje są zapisywane przez swój identyfikator w Twoim projekcie sprawozdań finansowych. Jeśli oznaczona pozycja zostanie później usunięta lub przebudowana, karta o tym informuje — „N wybranych pozycji nie istnieje już w Twojej strukturze sprawozdań. Ich księgowania są ponownie widoczne.”

To komunikat, na który trzeba zareagować. Oznacza, że szczegóły, które były zamknięte, znów są otwarte, a wybór trzeba zbudować od nowa na nowym projekcie.

Powiązane