Widoki

Do czego służą Widoki

Widok to raport, który budujesz wiersz po wierszu. Każdy wiersz jest selektorem nad mapowaniem kont, które już masz, więc widok nie dodaje ani drugiego planu kont, ani drugiego mapowania — to inny sposób wydrukowania tych samych liczb.

Użyj go do raportu zarządczego, który twoja spółka faktycznie czyta, w kolejności, w jakiej go czyta, zamiast układu sprawozdania dostarczanego przez szablon.

Jak działają Widoki

Spółka bez zapisanego widoku zobaczy jeden wygenerowany z własnego sprawozdania: blok operacyjny na poziomie 2, zamknięty wierszem = EBITDA. Ten zalążek jest demonstracją, nie ustawieniem domyślnym: nie zostaje zapisany, dopóki czegoś nie zmienisz.

Nic nie sumuje się samo. Suma to wiersz, który dodajesz — i właśnie dlatego widok może wydrukować sumę cząstkową dokładnie tam, gdzie jej chcesz.

Elementy Widoków

Wybór widoku

Wiele widoków mieści się za jedną zakładką, wybieranych pigułką obok niej. Zarządzaj widokami tworzy, zmienia nazwę i usuwa. Usunięty widok znika dla wszystkich w spółce.

Układy

• M — miesiące w poziomie, jedna kolumna na miesiąc okna, z przewijaniem na boki.
• Δ — Wykonanie, Plan, PR i kolumny udziału, obok siebie.

Konkurują o tę samą szerokość, więc są alternatywami, a nigdy jedną siatką.

Wiersze

✎ przy wierszu otwiera edytor wiersza. Nie ma przycisku Zapisz — każda zmiana działa od razu, a tabela za oknem odświeża się na żywo.

• Zbudowany z — Pozycje sumuje to, co wymienia: węzły sprawozdania, konta księgi głównej i inne wiersze widoku, i tak właśnie buduje się sumę cząstkową. Formuła oblicza wyrażenie.
• Pokazywany jako — Waluta, Procent lub Liczba.
• Wyróżnienie — Zwykły, Pogrubienie lub Wiersz sumy.
• Użyj jako podstawy udziału — oznacz jeden wiersz jako mianownik, a każdy inny pokaże się jako jego udział, w układzie Δ. Na widok przypada dokładnie jedna podstawa.
• Użyj jako KPI — awansuje wiersz na własny KPI, używalny na pulpitach, na wykresach i wewnątrz innych formuł.

Przeciągnij wiersz, aby zmienić kolejność; linia upuszczenia pokazuje, gdzie wyląduje.

Formuły

Edytor formuł to ten z planowania, pozbawiony połowy definiującej metryki: + − × ÷ ( ), liczby i odwołania, bez funkcji, potęg i okien czasowych. Σ jednym kliknięciem składa do wyrażenia każdy wiersz, do którego można się odwołać, leżący powyżej tego — wiersze poniżej są celowo wykluczone, aby suma umieszczona w środku tabeli nie połknęła wierszy wydrukowanych pod nią.

Działy

Zakres działu jest przypisany do pozycji, nie do widoku, więc jeden widok może mieszać liczbę spółki z liczbą działową. Tak jak w planowaniu, odwołania międzydziałowe dotyczą wyłącznie RZiS.

Ostrzeżenia na wierszu

• odwołanie cykliczne — te wiersze odwołują się do siebie w pętli, więc nie ma czego obliczyć.
• podwójne ujęcie — pozycje wiersza nakładają się, coś liczy się dwa razy.

Eksport

Widok eksportuje się do Excela w układzie, który masz przed sobą.

Powiązane

• Analiza — pasek zakładek i wspólne kontrolki
• Finanse — układ sprawozdania, od którego widok odchodzi
• KPI — gdzie pojawia się awansowany wiersz
• Planowanie — edytor formuł, który ten pożycza